Handtechnieken

Hoewel taekwondo bekend staat om zijn traptechnieken is er toch ook een heel scala aan arm en handtechnieken. Laag en hoog, met vuist, open hand of elleboog, naar voren, opzij, binnenwaarts of buitenwaarts gericht en combinaties van al deze mogelijkheden zorgen ervoor dat er een waar oerwoud van technieken bestaat, die we hier zeker niet allemaal kunnen en zullen behandelen. Er zijn ook handtechnieken waarbij je je tegenstander beetpakt, maar aangezien beetpakken in een wedstrijd niet toegestaan is zullen we die alleen bij de zelfverdediging behandelen (bij zelfverdediging gelden maar heel weinig regels).

Hoogte

Handtechnieken kunnen net als trappen op verschillende hoogtes worden uitgevoerd. We onderscheiden laag (area), midden (momtong) en hoog (eolgool). Alles beneden de band is arae. Alles boven je sleutelbeenderen is eolgool. Alles daar tussen in is momtong hoogte. ��n van de meest gemaakte fouten is het niet op de juiste hoogte uitvoeren van de handtechnieken en dan met name de handtechnieken op momtong hoogte. Iedereen (ook de schrijver dezes) heeft de neiging om zijn hand te hoog te houden, zodat die boven de sleutelbeenderen en zelfs ter hoogte van zijn gezicht komt. De hand mag bij een momtong aktie in ieder geval niet boven de schouder uitkomen!

Uitvoering

Handtechnieken zijn vrijwel altijd technieken waarbij beide armen gebruikt worden. Maak je bijvoorbeeld een stoot met rechts dan trek je de linker vuist terug. Beide armen bewegen gelijktijdig en eindigen ook gelijktijdig. Afgezien van het feit dat na afloop van de beweging de andere hand dan altijd weer in de aanslag is voor de volgende aktie, geeft de gelijktijdige aktie van beide armen ook een betere stabiliteit. Op een paar uitzonderingen na zijn de armbewegingen namelijk altijd tegengesteld, zodat eventuele effecten op de stabiliteit weer opgeheven worden. Verder is er bijna altijd een draaiende pols bij beide armen, die de beweging een strakker beeld geeft. Neem bijvoorbeeld de stoot, de arm vertrekt vanuit de zij met de handpalm omhoog, maar op het laatste stukje van de stoot draait de vuist om en eindigt met de handrug naar boven. Net als bij de traptechnieken kunen we de handtechnieken ook verdelen in verschillende fasen. Het zijn er echter maar twee: de aanzet en de uitvoering. Deze vereling in twee fasen is erg belangrijk bij het uitvoeren van de handtechnieken in loopvorm.

Beschrijving van de handtechnieken

We kunnen de handtechnieken op verschillende manieren onderverdelen en beschrijven, bijvoorbeeld een onderverdeling naar vuisttechnieken en open handtechnieken of een onderverdeling naar hoogte: laag, midden en hoog. De onderverdeling die we hier zullen volgen is een verdeling in aanvallende technieken en verdedigende technieken. Verder worden de meeste handtechnieken in loopvorm uitgevoerd. De standen die hierbij het meest voorkomen zijn de lange stand en de korte stand. De paardrijstand is verder nog interessant voor stoottechnieken.

Aanvallende technieken

De volgende aanvallende technieken zullen we bespreken:

• Stoot met vuist in lange stand (midden en hoog)
• Slag in de nek met open hand in lange stand
• Vuistslag op de neus in lange stand
• Elleboog stoot opzij in paardrijstand

Stoot met vuist in lange stand (midden en hoog)

Verdedigend technieken

De volgende verdedigende technieken zullen we bespreken:

• Afweer met de vuist in lange stand (laag, midden en hoog)
• Afweer met de vuist in korte stand
• Sonnal momtong makki (korte stand)
• Hansonnal momtong makki (korte stand)
• Afweer laag met open hand in korte stand
• Blok met open hand omlaag (drukblok) in lange stand

Complexere technieken

De volgende technieken zijn wat moelijker maar toch interessant om te vermelden:

• Jebipoom mok an chigi (hoge afweer en slag in de nek; lange stand)
• Gawi makki (lage afweer en midden afweer gelijktijdig; lange stand)
• Drukblok steek in lange stand